Mijn leven

angelique nieuw

Als kind al was ik heldervoelend en zag dingen die ik niet kon thuisbrengen. Op mijn kleuterleeftijd huilde ik soms stiekum in mijn bed omdat ik dacht wat doe ik hier. Ik ben in die periode ook 96% doof geweest en heb vele jaren met onderzoeken en operaties gekend. Een universitair ziekenhuis heeft me gered van zware ontstekingen tot in het rotsbeen achter mijn oren. Uiteindelijk hoorde ik weer goed op ca. 9 jarige leeftijd. In de dove periode las ik de emoties en geluiden letterlijk van gezichten af.

Toen op mijn 12e mijn opa was overleden in mijn bed (oma op m’n 6e), en ik na twee dagen weer in dat bed moest slapen, kreeg ik bezoek vanuit het licht. Letterlijk werd ik gewekt uit mijn droom en stroomde een roze licht mijn kamer binnen door de openstaande deur. Ik wreef door mijn ogen om te zien of het aan mij lag en kneep in mijn arm. Nee, ik sliep niet en trok met mijn koordje het licht aan. Toen was het weg. Echter toen ik het weer uitdeed en een beetje ongerust terug onder mijn deken kroop, kwam het terug. Ik riep m’n moeder die ik echter plots beneden hoorde praten tegen mijn vader. Het licht leek me iets te zeggen en was eigenlijk geruststellend (t.o.v. mijn nachtmerries die ik als jong kind vaak had. We woonden aan een kerkhof en ik voelde altijd wel onrust of aanwezigheid.) Plots riep ik; “opa, oma”, en het licht verdween. De boodschap was duidelijk, ze waren bij me langsgekomen.

Met mijn jeugdvriendinnetje had ik een sterke klik. Als anderen ons niet hoorden, vertelden we wat we voelden en dachten, of wat we s’nacht precies op dezelfde tijd hadden gehoord. Ook op school waren we teveel met elkaar bezig, tot irritatie van de onderwijzers die ons uit elkaar wilden halen. De druk van negatieve energie daar tesamen met een slechte thuissituatie maakten dat mijn hoofd letterlijk overliep. Ik ging toen naar een andere school. In een andere plaats en het contact met het vriendinnetje moest ik daardoor meer loslaten. Zij had inmiddels een soulmate ontmoet op school waarvan ik voorspelde dat ze met hem een relatie zou krijgen. Dat gebeurde dan ook. Ze zijn vele jaren samen geweest.

web kleuter

Ik ben als Rooms-Katholiek meisje opgevoed. De Basiliek van Hulst is prachtig, echter de woorden daar deden me niks. Steeds dezelfde verhalen en het kwam koud en afstandelijk over. Zelf geloofde ik erin dat als ik buiten fietste en iemand tegenkwam en ik lachte naar een ander, dat ik daarmee de ander hielp. Dat warmte en vriendelijkheid belangrijk zijn. Ik ging dan ook liever naar de mis in het kapelletje in het paterklooster waar ook nonnetjes voor de mis kwamen. Daar kon ik genieten van de sfeer van het warme licht dat door de glas in lood-ramen de ruimte in zachte kleuren verlichtte. De kruisiging van Jesus en zijn handopleggingen, die daar werden afgebeeld, intrigeerde me alsook de stilte en rust daar, alsook de vriendelijkheid van de nonnetjes. Ik werd op school gepest en voelde me niet als anderen en verwerkte het stil in mijn eentje. Onderwijzers stuurden me weg als ik er iets van zei. Echter ik wilde thuis niet tot last zijn.

Thuis waren al veel spanningen, de relatie van mijn ouders was niet goed, en er waren vaak ruzies. Ik wist toen al dat die relatie nooit meer goed kwam. Er gebeurden kort na het overlijden van mijn opa nog meer schokkende dingen waar ik getuige van was, zoals het dood van de fiets vallen van opa’s beste vriend net voor ons huis, nadat hij nog net hallo tegen mij zei..

Toen ik later als ziekenverzorgende werkte zag ik duidelijk dat het lichaam slechts een omhulsel is en de ziel het lichaam bij het overlijden verlaat. Ik voelde altijd haarscherp aan, en nog, wanneer het niet goed gaat met iemand. Ik droeg mijn werk wel wat teveel met me mee en dat deed me op den duur wat afstand nemen van mijn gevoel. Ik ben noodgedwongen vanwege een lichamelijke handicap, na het krijgen van m”n twee kinderen, met dit werk gestopt. Ik schoolde direct om naar secretaresse en later volgde ik een opleiding communicatie en PR.

De banen die erna volgden van communicatieadviseur tot office manager waren grotendeels tijdelijke banen tijdens een reorganisatie of voor een project. Ik stelde me dienstbaar op en waardeerde de ervaringen die mijn horizon verbreedden alsook mijn werkgebied. Een baan bij een pas gestart bedrijf gaf me een grote persoonlijke drive om het uit te bouwen tot een succes. Zoals altijd conformeerde ik me volledig met het bedrijf en ik deed er allerlei taken die ik in eerdere tijdelijke banen had verricht, dus dat kwam goed van pas. De baas kreeg de eerste drie jaar onbewust mijn persoonlijke coaching,
waardoor we als een hecht team functioneerden en de buitenwereld er soms meer van dacht dan dat er was. De tijd van loslaten kondigde zich dan ook aan, wat een moeilijk proces voor me was. Daarna werd me duidelijk dat ik mijn eigen zaak moest gaan runnen maar hoe en wat, het moest wel een toegevoegde waarde hebben. Een kledingzaak of communicatie alleen leek niet voldoende. Het werd me langzaam duidelijk.. wie ben ik en waar haal ik de meeste voldoening uit. Het verder helpen van mensen door hetzij coaching of spiritueel advies (wat al hobby was), daarnaast werken als zelfstandige omdat dit het meest past bij mijn rijke ervaringen en de behoefte altijd vanuit mijn hart met mijn gaven ,als doorgeefluik, en met hart voor anderen te kunnen werken.

Het hoger doel, werd me vooral duidelijk tijdens het gevoel van teleurstelling en verdriet in de periode na een operatie waarbij ik weer maar eens het gemis van steun van een partner ervaarde. Ik moest puur voor mezelf gaan nu, voor datgene waarin ik geloof en dat uitdragen. Eindelijk toegeven aan mijn gaven en talenten zonder mezelf weg te cijferen voor anderen of voor de commeriele doelstellingen. Het leven draait niet om geld of materie, het is leuk maar het is niet waar de ziel door wordt gevoed. De tijd is veel veranderd en veel mensen hebben behoefte aan een beetje sturing of inzichten om zelf sterker in het leven te kunnen staan. Naast het hebben van gaven is kunnen invoelen, en tevens door opgedane ervaringen en een rijke levenservaring, is behulpzaam is bij het werk als life coach.

De laatste jaren en na 30 jaar tarot leggen voor mezelf, familie of vrienden, en na op enkele paranormale beurzen te hebben gestaan, ontdekte ik dat ik veel heldervoelender werd, bewuster en steeds sterker helderwetend, soms helderruikend en -horend. Dat ik ‘dingen’ zou zien, geloofde ik niet zo 1,2,3 maar dat kwam vanzelf toen ik foto’s van overleden in handen kreeg en er werkelijk een vraag over was. Nu ook bij telefonische vragen spontaan.

Ik zie toekomst beelden of symbolische tekens. Via gidsen en engelen krijg ik advies en aanwijzingen  door, soms door woorden, soms gedachten of symbolen, of filmpjes van gebeurtenissen die volgen.

Mijn eigen vader, waarvan ik wist dat ik hem dood zou aantreffen en wat ook gebeurde, heeft nu een meer vredevolle plaats gekregen in mijn leven. En is nog vaak aan mijn zijde. Inmiddels hebben zich twee andere gidsen toegevoegd aan mijn leven. Een indiaan die soms advies op gebied van gezondheid geeft, dmv aanreikingen over theesoorten of andere natuurlijke geneesmiddelen die ik dan naast het bezoek aan een arts adviseer. De andere is een eerdere vriend van me die als een soort godfather over me waakte toen en is soms terug. Als persoonlijke steun om mij bij te staan als ik het moeilijk heb. Mijn oma is er altijd, ze waakt over me en geeft seintjes door. Alsook nu mijn neef. Zeer speciaal.

Ik heb ook een soulmate ontmoet waar ik jaren van dacht dat we samen hoorden maar steeds meer kwam het besef dat hij stond voor een manier van leven die niet bij mij hoorde. Ik besefte dat ik moeizaam hem een andere plaats in mijn leven moest geven totdat ik me vrij voelde. Het was een karmische afwikkeling van een vorig leven denk ik. Er waren toen ook ontmoetingen met die soulmate die meer dan toevallig waren en ik voelde hem op verre afstand en wanneer dichtbij. Het was telepatisch contact, weer een overtuiging waarvan ik zelf bewijs kreeg. Later ontmoette ik meer soulmates waarmee ik korte ontmoetingen had maar waardoor ik net de kracht kreeg om positief te blijven.
Daarna ontmoette ik ook mijn tweelingziel, (dacht ik, maar bij uitblijven van het uitwisselen en bij elkaar willen blijven lijkt het om de false tweelingziel te gaan, iemand waar je, door meerdere levens gedeeld te hebben, al ook een zeer karmische band met hebt opgebouwd en nog een proces met afwikkelt, lijkt dan ook Twin). Met zo’n sterke karmische band, voel je ook als 1. Maar voldoende gegroeid, kun je elkaar loslaten.

Uitleg Twinflame

De energie bundelt zich, en de liefde overwint steeds alle vervelende dingen die gebeuren omdat ook ieder nog zijn eigen innerlijke groei krijgt. Je kan alleen echt samen zijn wanneer beiden deze band durven toelaten in je leven. Dat toe durven toelaten, is vaak een probleem omdat de intensiteit van de gevoelens zo diep gaat dat het je in je ziel raakt. Aantrekken en afstoten is onderdeel van de “relatie”. Overgeven aan elkaar betekent heel kwetsbaar op durven stellen wat door eerdere pijnlijke ervaringen niet meevalt. De liefde is puur en onvoorwaardelijk omdat je in feite 1 ziel bent geweest en bij elkaar hoort, de kracht er van is groot en overwint vele obstakels die twinflames eerst tegenkomen waarna balans eerst bij de personen zelf moet gaan plaatsvinden. Het is niet altijd zo dat tweelingenzielen samen komen of samenleven. Al zou dit uiteindelijk de bedoeling zijn, pas als alles op zijn plaats valt en het duidelijk is welke weg samen te gaan. Soms betekent dat na dit leven of gaat er eentje eerder over. De band is echter nooit weg.

Ik ontdekte dat het verhaal tweelingzielen erg complex is. Er wordt zelfs geschreven over meerdere tweelingzielen, een tweelingvlam en tweelingstraal. Meerdere tweelingzielen betwijfel ik zelf, meerdere zielemaatjes ja daar geloof ik in. Maar toen ik alleen een soulmate kende geloofde ik ook nog niet in tweelingzielen dus wie zegt dat ik er niet achter kom dat het inderdaad zo is en ontmoet ik mijn tweelingsstraal of -vlam… Of blijkt het alleen een karmische band en nog op te lossen emoties die je uitwerkt.. Er zijn ook mediums die het alleen een commercieel verhaal vinden maar daar kan ik me ook niet in vinden.

Het gaat er om dat je NU leeft en de dingen die je niet hebt losgelaten eerst “afwerkt” en ook voor jezelf en je eigen levensgeluk kiest, hoe dan ook, je zelf eerst voorop zet! En negativiteit zoveel mogelijk weert. Veel zelfliefde en zelfrespect geeft zelfvertrouwen en beter weten waar je eigen grenzen liggen, die je dan beter weet te bewaken.

Ik heb veel zelf ervaren met vallen en opstaan, en met vreugde en vaak verdriet maar steeds weer bleek het nut te hebben gehad. Ik kreeg daarna ook altijd te maken met mensen die met hetzelfde worstelden als ik, het net had meegemaakt en ik deelde dan mijn ervaringen.

Gelukkig na steeds sterker in mijn eigen te schoenen staan, met mijn twee kinderen, het durven zijn wie ik ben en in mezelf geloven, en ook in het spirituele leven na de dood, kies ik na veel zien en voelen voor het helpen en ondersteunen van anderen. Dit doe ik door mijn boodschappen door te geven met ondersteuning van mijn directe lijntje met God en engelenaanwezigheid. En met oma die nooit van mijn zijde lijkt te zijn weggeweest. Zonder haar en haar sterke aanwezigheid m.b.v. de keukenklok en zonder mijn geloof was ik vermoedelijk uit het leven gestapt. Want zo diep voelen vergt kracht om vol in het leven te blijven staan. De bewuste keukenklok kreeg een plaats bij het Zien, bij de vragen naar de tijd waarin iets zich zou afspelen. De uren zijn de maanden van het jaar.
Ik ben terug wie ik als klein kind al was, een boodschapper en een helper vanuit het goede en het licht, voor anderen, met respect voor alle andere geloofsovertuigingen. Mijn helderziendheid groeit nog steeds, en het is er als het nodig is of mag zijn. Het is vooral de combinatie van mijn gaven en ervaringen, die het doorgeven van boodschappen zo natuurlijk laten verlopen. Het is heel dankbaar werk dat voldoening schenkt omdat je hierdoor elkaar en De Wereld verder helpt. Liefde is de boodschap, voor elkaar en de natuur, voor de aarde en buitenaardse, want er is zoveel meer.

Probeer elkaar in liefde te zien, zelfs als het onvrede geeft bij jezelf. Ieder maakt zijn eigen proces door, met vallen en opstaan, vroeg of laat. Help als je kunt of stap opzij en laat het gebeuren. Uiteindelijk is het altijd aan de persoon zelf of hij of zij je steun wilt of er iets mee kan. Bewaak daarbij je eigen grenzen. Als je steeds wordt gekwets, stap dan opzij en maak ruimte voor jezelf en je levensvreugde . Daarmee laat je de ander groeien in dat wat nodig is.

Het leven is een rivier en je stroomt mee met de flow en degenen die voorbij komen. Allemaal niet voor niks. Als dingen tegenstroom gaan, weet je dat het niet bij je hoort!! Onthou het maar. Je zal het al eens gevoeld hebben..

Ga maar in de flow van de rivier mee, roeien tegen stroom, kost zoveel energie en brengt je geen geluk. Blijf ook niet wachten, ga door in de stroom van het leven. Het brengt je naar wat je nodig hebt.

Als je hulp vraagt aan boven, aan de bron of aan de engelen, vraag dan om een oplossing voor anderen, voor jezelf voor een oplossing die bij jou past en jou geeft wat je nodig hebt of mist in je leven. Vraag niet breng met … want je zou je wel eens kunnen vragen om iets wat niet of nog niet de bedoeling is. Weet dat je alleen je eigen proces kunt laten groeien en daarvoor hulp kunt vragen en bedank daar ook voor want dat versterkt en hoort zo.

God of engelen horen je altijd al moet je het alsnog hier wel zelf doen of doorstaan.

Als je lichtwerker bent, ben je zelf een engel op aarde die vaker licht brengt dan krijgt,. .

Hou toch je hart open zodat je liefde uitstraalt alsook binnenlaat. Zonder dat word je hard en verstild. Niemand zorgt voor jou zo goed als jijzelf. Laat daarom niemand over je grenzen of moraal heengaan als het jouw leven betreft. Jij moet jouw grenzen aangeven en bewaken anders verlies je je licht en levenskracht!

relaxed

In liefde, licht en vertrouwen!